अनुत्तरीत प्रश्नहरु

मुटु चोरी भाग्नैथ्यो त, माया किन लायौ ?
संगै बाँच्छु संगै मर्छु, कसम किन खायौ ?

जिवन उजाड पार्नैथ्यो त, आवाद किन गर्यौ ?
साथ दिन अघि बढि, पछि किन सर्यौ ?

छोड्नैथ्यो त मझेरीमा, दोभान किन तार्यौ ?
बिचबाटोमै अलपत्र, मलाई किन पार्यौ ?

निरस जिवन जिउदै थिएँ, तिमी किन आयौ ?
मार्नैथ्यो त आखिर मलाई, बाँच्न किन लायौ ?

तोड्नैथ्यो त नाता हाम्रो, साईनो किन जोड्यौ ?
बिर्सी जानु छँदैथ्यो त, नासो किन छोड्यौ ?

_______________________________________________

राजधानी साप्ताहिक, दोहा-कतार

१८ सेप्टेम्बर २०१३

दुनियाँ - कविता

म मात्रै, मेरै हो, सबै मलाई, यस्तै सोचेर दुनियाँ

अरु पनि छन् तीनलाई पनि हो, सम्झेका छन् खोई कहाँ ?

माया हो यो जिन्दगी सबको, अजम्मरी छ त्यो कहाँ ?

व्यर्थै हुन् जनका लोभ र लालच, बुझेका छन् खोई यहाँ ?

परिवर्तन

एक सय चार सालको कालो औंशी रात

सुतिराख्या, सबै मौन, जंगे भुतको त्रास

मान्छे खाने भुत रे'छ, गाँइगुई कुरा चल्यो

एक कान, दुई कान, हुदैं मैदान, मुलुक भरी फैल्यो

हुन्न क्यारे सुति यसै, सबको खुल्यो आँखा

कोही जुटे घरैबाट, कोही कुदे पाखा

बिगुल बज्यो संघर्षको, घन्के जुलूस नारा

रातो खूनले लतपत, भिज्यो मुलूक सारा

डगाउन संघर्षलाई, मानव धर्मै छल्यो

गोलि बारी, काट मार, चल्नु सम्मै चल्यो

क्रान्ति र संघर्षले, ल्यायो आँधी बेरी

उडाईलग्यो भु्तको त्रास, छायो शान्ति फेरी

कविता - "मेरो अन्तिम ईच्छा"

मृत्युको सामु जब म झुक्छु

माथ होस् काखमा

नबगेस तिम्रा आँखामा आँशु

नरोएस लाशमा

दुई दिनको जिवन लिएर आएँ

फर्केर जानै छ

बाँचुञ्जेल तिमी साथमा पाएँ

खुशी त्यो बेग्लै छ

आफ्नै गन्थन्॥ (मनोवाद)

'के गर्ने बाबा? यसपालीको दशैं त जसो तसो बित्यो। अलीकति बाँकीरहेको पैसा पनि सिद्धीयो। घरको आर्थीक अबस्था तपाईलाई थाहा छँदैछ। अब तिहार पनि आउँदैछ । बर्ष दिनको चाँडमा चेलीबेटीहरु बोलाउनै पर्र्यो। कोशेली पात बोकेरै आउलान्, खर्च पर्दैन भनेपनि केही त दिनै पर्छ नी! छोरी चेलीको सित्तैमा पानी पनि खानु हुदैंन, पाप लाग्छ भन्छन्, होईन र?'

'तिमीहरुलाई त घरमा बस्नु र खानु त छ नी! जति भने पनि बुडाले पैसा झ्याप्पै पठाईहाल्छ त। तिमीहरुलाई के थाहा, यस मरुभुमीमा खटेर पैसा कमाउन कति गाह्रो छ भनेर। अहिले म संग पैसा-सैसा छैन। २-४ महिना पछि बिचार गरौंला...'